Vlaming minder tevreden over job

De Vlaming is even gelukkig als vorig jaar, maar ondervindt wel meer last van zijn job. Meer mensen zijn ontevreden over het werk of hebben psychische klachten door het werk. Dat wijst de vijfde CM-geluksbarometer uit. Voor CM is dit het signaal dat de overheid en werkgevers prioriteit moeten maken van werkbaar werk voor elke medewerker. “Anders stevenen we af op een collectieve kramp”, zegt CM-voorzitter Marc Justaert.

Uit de vijfde editie van de jaarlijkse CM-geluksbarometer blijkt dat het globale geluk van de Vlaming in 2014 stabiel is gebleven tegenover vorig jaar. In zijn persoonlijke situatie of de samenleving in het algemeen ondervindt de Vlaming tegenover vorig jaar geen noemenswaardige verschillen. Maar zijn werksituatie is er wel op achteruit gegaan. Was vorig jaar nog 14 procent van de Vlamingen niet tevreden met zijn job, is dat in 2014 18 procent, een stijging van meer dan een vierde. De motivatie en het enthousiasme over de job dalen en de psychische klachten door het werk nemen toe.

De oorzaken liggen niet bij eventuele problemen met de collega’s of leidinggevende. Ook de balans tussen werk en privé blijft stabiel. Wel vindt de Vlaming zijn job minder interessant en meer belastend, voelt hij zich minder thuis in de organisatie, heeft hij meer schrik om zijn job of opdrachten te verliezen en ziet hij minder positieve mogelijkheden op de (arbeids-) markt.
Toenemende werkdruk
Al jaren waarschuwen wij en anderen voor de toenemende werkdruk, en dit uit zich nu sterk in onze geluksbarometer. We stevenen af op een collectieve kramp op de werkvloer. Zorgen voor werkbaar werk, voor zowel werknemers, ambtenaren als zelfstandigen, is het signaal dat de overheid en de werkgevers hieruit zouden moeten oppikken”, zegt CM-voorzitter Marc Justaert. “Zeker in kader van het langer werken, dat de federale regering wil doorvoeren, is dit essentieel. Anders krijg je gewoon een verschuiving van de pensioenen naar de arbeidsongeschiktheid.”

Werknemersvertegenwoordigers en de werkgever zouden elk jaar het werkvermogen van de medewerkers en de werkomstandigheden van de jobs in de organisatie onder de loep kunnen nemen en zo de werkbaarheid voor elke werknemer verbeteren. Werkgevers zouden zich moeten engageren om een lerend, waarderend en leeftijdsbewust loopbaanbeleid op te zetten. Hij wijst er op dat werkgevers hiervoor beroep kunnen doen op gespecialiseerde organisaties. “Wij zien hierin een win-win voor de medewerkers en hun werkgever: een verrijkende, evenwichtige werkomgeving leidt tot een gelukkiger leven en betere resultaten”, besluit Justaert.
Arbeidsongeschikte mensen minst gelukkig
Het gelukkigst zijn de directieleden, vrije beroepen en gepensioneerden. Het minst gelukkig zijn de mensen die niet kunnen werken door ziekte, mensen die werkloos zijn en de studenten. Werknemers, ambtenaren en de huisvrouwen en –mannen zitten daar tussenin. “Er zijn verschillende verklaringen voor de impact van de werksituatie. Ten eerste is het gevoel van controle over je leven bepalend voor je geluksgevoel. Het mag dan ook niet verwonderen dat directieleden, vrije beroepen en gepensioneerden het gelukkigst zijn. Het tegenovergestelde geldt voor wie arbeidsongeschikt of werkloos is: zij zitten in een situatie waar ze niet voor hebben gekozen”, becommentarieert Marc Justaert.

Hij wijst er ook op dat er een samenhang is met gezondheid: in de groep van mensen die geen werk hebben omdat ze ziek zijn of geen job vinden, hebben meer mensen gezondheidsproblemen, en dit heeft een invloed op het geluksgevoel. Tot slot verwijst CM ook naar de inkomenssituatie: mensen die moeten leven van een uitkering hebben een lager inkomen, terwijl het geluksgevoel significant toeneemt tot een inkomen van 2.000 euro.

Meer informatie, waaronder de grafieken kan u vinden op de website van de Christelijke Mutualiteit (CM).
 

Meer gratis nieuws binnen het thema Veiligheid